سیکاس (نهالستان جلیلی)

سیکاس:

نهالستان/

سیکاس ها گیاهانی دو پایه و کم رشد میباشند. از آنها یک تیره با چند جنس و گونه های متعدود بدون هیچ تغییری با تکامل از تریاس تاکنون باقیمانده است. سیکاس های کنونی درخت یا درختچه هایی با ساقه ضخیم و غده ای میباشند. برخی از جنس های آنان مانند زامیا و استانژریا ساقه های زیر زمینی دارند. ساقه ی سیکاس ها مانند نخل ها ستونی شکل،بدون انشعاب و در جنس های مختلف ارتفاعی متفاوت دارند. ارتفاع تنه جنس سراتوزامیا از سیکاس ها از ۱۵ تا ۱۶ متر متغیر میباشد.در بعضی سیکاداسه ها طول ساقه کم و در خانه حداکثر به ۱.۸ متر نیز میرسد و با نگهداری آن داخل گلدان میتوان اندازه آن را کنترل کرد. ولی قطر آن رشد فوق العاده دارد. نمای ظاهری سیکاس ها به نخل ها و سرخس های درختی شباهت دارد ولی اصلا از نخل ها نمیباشند. برگها در سیکاس غالبا دارای تقسیمات شانه یی با قطعات و کناره ای کامل بوده،همه در راس ساقه جمع میشوند.دوام برگ ها معمولا زیاد ولی شکننده و حساس میباشند و باید با احتیاط حمل بشوند و در جنس های مختلف از ۱۰ تا ۳۰ سال روی ساقه باقی می مانند و پس از سقوط نیز جای آنها روی ساقه باقی میماند.

خاک سیکاس :

در هر خاکی رشد میکند ولی مناسب ترین ، خاک کاکتوس با مواد آلی زیاد میباشد. همچنین مقدار مساوی پیت ماس و پرلیت درشت هم قابل تحمل میباشد طوقه گیاه همواره در بالای لبه خاک باشد.

کود مورد نیاز سیکاس :

زمان مناسب برای کوددهی به سیکاس، درطول بهار و یا در اواخر تابستان میباشد. اگر از کود های طبیعی مثل کودهای حیوانی و کود های دیر جذب استفاده می کنید بهتر است از عاری بودن دهانه و نوک پیاز سیکاس از انباشت کود مطمین شوید زیرا ممکن است نظم برگهای جدید به هم خورده و یا حتی موجب ساز بین رفتن آنها یا به اصطلاح سوختن برگ سیاس بگردد. در کود دهی افراط نکنید و دقت کنید که کمبود مواد مغذی ضرر کمتری نسبت به کود دهی بیش از حد برای سیکاس دارد.